Home

Verkennerweekend 2009
De verkenners en de leiding keken er al maanden naar uit en vrijdag 12 juni was het dan eindelijk zo ver: het voorjaarsweekend van de verkenners ging van start! Zoals elk jaar werden de fietsen weer uit de schuur gehaald voor een mooi tochtje langs de bollenvelden en weilanden van de regio, richting het Naaldenveld in Bentveld. Een zonnige rit met (uiteraard) windje tegen en uitzicht op vissers, vissers en nog meer vissers. Na 5 kwartier fietsen kwamen we zonder kleerscheuren op het kampterrein aan en na wat rust was het tijd om de tenten op te zetten.

Toen het kamp eenmaal stond konden de knorrende maagjes gestild worden met een lekker broodje knakworst. Oeps! Hoe kan je een kampvuur aansteken zonder vuur? Een mysterieuze magiër kon ons gelukkig helpen door kaarsjes aan te steken met z'n toverstaf. Eén probleem: het bos tussen de magiër en het kampvuur was gevuld met blaasmannen die de kaarsjes zonder enig mededogen weer uit bliezen. Na heel wat pogingen om langs de blaasmannen te komen lukte het dan eindelijk toch en konden we onder het genot van een bekertje fris lekker warm bij het kampvuur zitten.

De volgende ochtend was het alweer vroeg dag voor de vogeltjes en om een uurtje of 10 begon de dag dan ook voor ons. Opstaan, ontbijten, spullen pakken en (hopla!) op de fiets. Een prachtige dag met een hoop zonneschijn; ideaal voor een dagje rondbanjeren door de straten en op het strand van Zandvoort. Voor de kinderen was er een leuke fotoroute uitgezet en de leiding kon in de tussentijd genieten van een harinkje (Hollandse Nieuwe!). Toen iedereen aan het einde van de middag heel Zandvoort uit z'n hoofd kende stortte we ons op het strand, alwaar sommige nog een duik in de zee namen.

Terug op het kampterrein was het weer tijd voor het oud-Hollandsch 'hakken en zagen', het oerinstinct van elke verkenner en broodnodig voor hout voor het bouwen van een groot kampvuur later op de avond. 's Avonds kregen we hernieuwde energie met een groot bord macaroni met smak en strooikaas, en een overheerlijke vlaflip achteraf. Na het eten konden we van de berg af roetsjen  met de kabelbaan die was opgezet in de vallei (met dank aan Eric!), waarna er nog even werd nagepraat bij het kampvuur, om uiteindelijk in bed te eindigen.

's Nacht werden we opgeschrikt met het bericht dat er de volgende dag geen insignes konden worden verkocht (Ojee, daar hadden de verkenners zo naar uit gekeken!) bij afwezigheid van de beheerder. De 'Ongelofeloze Mystical Badge-Man' wilde ons wel insignes verkopen als we voor hem zijn geliefde 'Euroshopper speculaas' wilden smokkelen. Zoals altijd stond het bos weer vol met tegenstanders die het niet pikte dat wij op zondag-rustdag actief waren en ze deden dan ook alle moeite om de speculaas koekjes te verbrijzelen. Helaas was de 'Ongelofeloze Mystical Badge-Man' niet gediend van kapotte koekjes, dus het was een hele opgave genoeg hele koekjes naar de overkant te smokkelen. Gelukkig is dat allemaal goed gekomen en konden we de volgende dag gewoon insignes kopen.

De volgende dag was het weer tijd om de spullen te pakken, tenten op te ruimen en het terrein schoon te maken. Toen alles was ingeladen was er nog een wedstrijdje autoband-rollen vanaf de grote heuvel: heuveltje af rollen, heuveltje op rennen! Met zeurende spierpijn in de kuit konden we daarna weer op onze fiets stappen en de zonnige rit langs de bollenvelden (met uiteraard windje tegen en uitzicht op vissers, vissers en nog meer vissers) inzetten. Aan het eind van de middag waren we weer terug op het clubhuis met vermoeide oogjes, maar in ieder geval met een grote glimlach!

Bekijk vooral ook de foto's van het kamp op de fotosite.

Bas