Home

Vrijdagavond – spullen pakken
Al een paar dagen slecht geslapen door de zenuwen, het liefst willen we meteen al blijven! Okee, nog één nachtje slapen dan…

Zaterdag om half 1 kwamen de kinderen, de leiding was er natuurlijk al. Sommige leiding waren zelfs al bij het clubhuis in Gorssel! Zij waren meegereden met de vrachtwagen ’s morgens vroeg. Alle kinderen kwamen binnenstromen, maar waar blijft Amber nou? Even met de ouders gebeld; ze waren onderweg, maar moesten nog wat lekkers voor de leiding halen. ‘Okee, is goed!’ zei de leiding natuurlijk gelijkgestemd. Alle kinderen verdeeld over de auto’s en toch nog volgens de planning om 1 uur weg, zodat we half 3 aankwamen op het clubhuis in de bossen van Gorssel. Snel met de meegereden ouders de slaapzaal van de kinderen inrichten en afscheid nemen van de ouders. Ze moesten nu toch echt hun dochter achterlaten, bij de andere kabouters en de leiding natuurlijk.De kabouters gingen even hun eigen gang, een paar door het bos rennen, anderen in de slaapzaal spelen, weer anderen een potje sjoelen met de leiding. Daarna een rondleiding over ons gebied, we moesten natuurlijk wel oppassen voor de cowboys naast ons! Met het bezoek van Witte Veer en 2 indiaantjes begon het kamp echt. Witte Veer had een brief geschreven naar de witvoet- en zwartvoetstam. Hierin stond dat er elk jaar een wedstrijd tussen de stammen plaatsvond, om te kijken wie de beste indianenstam is. Dit jaar was de wedstrijd nóg belangrijker, het land werd namelijk, op basis van de wedstrijd, opnieuw verdeeld door de droogte. De twee indiaantjes waren Winnietou en Zilverslang. Zij waren hun stammen kwijtgeraakt en zochten nu nieuwe stammen, misschien wilden de kabouters dit wel zijn? Dan moesten ze het wel bewijzen. Konden ze al een indianenroep en -dansje? Na het voorbeeld van de indianen, hadden de kabouters bewezen dat ze de komende week goed hun best gingen doen om een indianendiploma te krijgen. De indianen gingen weer verder met hun zoektocht, misschien konden ze nog meer stamleden vinden. Ze zouden terugkomen wanneer ze de eerste opdracht hadden gekregen.
Na het eten, heerlijke macaroni – en voor Jerine worteltjes met een hamburger –, nog even rustig aan gedaan, om vervolgens drie soorten verstoppertje te spelen in het bos: omgekeerd verstoppertje, slotverstoppertje en ‘gewoon’ verstoppertje. Slotverstoppertje bleek een groot succes, dit hebben we vaker gedaan deze week. Hierna was het wel weer tijd om naar bed te gaan. Voor de kabouters dan, want de leiding moest nog even de planning bespreken.

 

8.00 uur; pfff, zijn de kids nu al wakker?! Nog maar even laten spelen, en de leiding ging er rond 9 uur ook maar uit. Tafel gedekt, ontbeten en corvee gedaan, waarna Zilverslang en Winnietou langskwamen met de eerste opdracht. De stammen moesten een wigwam maken voor de stamoudsten – Zilverslang en Winnietou. Na de lunch, Winnietou en Zilverslang moesten opeens met mes en vork eten…, kwam Witte Veer langs om de wigwams te beoordelen. Hij kon geen beslissing maken. Maar iemand moest de wedstrijd winnen! Dan met een spel. Witte Veer deelde veren uit, welke de stammen naar hun stamoudste moesten brengen. Welke stam de meeste veren had gebracht, won de eerste wedstrijd. Dit werd de witvoetstam; Merel, Amber, Claudia en Jerine. Na het dagelijkse rustuurtje, wat de eerste paar dagen natuurlijk nog niet zo goed werkte, gebakken aardappeltjes met doperwtjes en een hamburger gegeten.  ’s Avonds vertelde de leiding wat totemeisen waren; dit konden de kabouters altijd doen wanneer er vrije tijd was en als de leiding hiervan ook vrij was. Hiermee konden ze hun indianendiploma voltooien. Ze konden een indianenwuppie, een boog en pijlen, een verentooi, een dromenvanger, een indianendans en een kleurplaat maken. Daarnaast was er ook nog ‘het vraagteken’; een woord dat alleen de leiding wist en de kinderen dus moesten raden. Als ze het woord gezegd hadden tegen de leiding, hadden ze het vraagteken geraden. Meteen even geknutseld, waarna het toch echt tijd werd om een filmpje te kijken op bed!

Maandag waren de kinderen al iets later wakker, rond half 9 deze keer. Nadat iedereen was opgestaan en iedereen had gegeten en schoongemaakt, kwam Witte Veer langs met de volgende opdracht. Een goede indiaan moest kunnen jagen. Hoewel normaal de mannen dit doen, is het toch voor de vrouwen ook van belang om jachtkleding te hebben. De kabouters gingen jachtkleding maken van de witte t-shirts die ze hadden meegenomen. Door franjes erin te knippen en ze te versieren met textielstiften werden het (bijna) onopvallende kleren! Na het middageten gingen we dan toch doen wat de kinderen al hadden verwacht. We gingen naar het ‘dorp’: Deventer. Op de fiets door de hitte, dat wel…. In het dorp hebben de kabouters lekker gewinkeld, natuurlijk de snoepvoorraad weer bijgevuld. En de leiding heeft nog extra zonnebrand gekocht en wat meer vergeten spullen, en even op een terrasje gezeten – in de schaduw! Op de terugweg nog bijna ingehaald door de welpen, maar dat lieten we natuurlijk niet gebeuren! Pas bij de Jumbo – Hallo Jumbo! – konden ze langs ons, wij gingen namelijk boodschappen doen. Er werd door elk groepje zelf gekookt deze avond. Het werd voor de kabouters soep met stokbrood en een toetje, en voor de leiding wraps. ’s Avonds was er weer tijd voor de totemeisen, en daarna als afsluiting van de dag gezellig zingen bij het kampvuur!

Dinsdag vroeg opgestaan, we moesten namelijk om 10 uur klaar staan bij de welpen voor de hike! Er waren drie posten, waar de kinderen zich steeds moesten insmeren met zonnebrand en wat moesten drinken. Het was namelijk heel warm, en we wilden geen verbrande en/of uitgedroogde kinderen! Bij de tweede post werd er ook nog wat gegeten; een broodje knakworst. Na een aantal verdwaalde kinderen was toch iedereen weer aangekomen op de eindpost. Tijd voor een rustuurtje! Daarna stond het eten alweer klaar: nasi met saté en satésaus voor de liefhebber. ’s Avonds geoefend om te sluipen door de krakende bladeren en takken, waarna de kinderen weer gingen omkleden, wassen, tekencontrole en in bed!

Woensdag – gehaktdag! O o… We begonnen wel met goed nieuws, we gingen vandaag zwemmen! Een paar waren vorig jaar in hetzelfde zwembad geweest, maar gelukkig was deze heel leuk. Op de terugweg werd het dan toch gehaktdag, 2 kids van de fiets gevallen en iedereen moe van het zwemmen en dus niet zo goed meer kunnen fietsen. Gelukkig niks ernstigs! Op het clubhuis toch echt wel tijd voor een rustuurtje, terwijl de leiding pannenkoeken ging bakken. ’s Avonds kwam Witte Veer langs om te vertellen over de communicatie van indianen. Iedereen moest kunnen trommelen om zo met andere stammen te communiceren. Om ook het luisteren te oefenen ging de leiding zich verstoppen in het bos en trommelen, zodat de kabouters hun kon vinden. Om 00.05 uur de kinderen wakker gemaakt. Nanouk was jarig! Maar ze wilden helaas geen verjaardagsliedje zingen…

’s Ochtends toch nog voor Nanouk gezongen, en tekeningen gemaakt en gegeven. Deze dag was het tijd voor de fietshike met twee posten, of toch niet? Een beetje verdwalen hoorde er wel bij, maar we bereikten via de veerpont toch de eerste post. Een midgetgolfbaan! Voor de terugweg merkten we dat de veerpont al gesloten was, dus we moesten iets omfietsen (zo’n 10 km). Gelukkig stond het eten (bijna) klaar, alleen de aardappels waren even vergeten en moesten dus nog gekookt worden…. We waren pas laat klaar met eten, dus na nog even spelen was het alweer tijd om naar bed te gaan. Deze nacht kwamen de indianen langs, er moest geld worden gesmokkeld naar Witte Veer! Maar er waren genoeg kapers op de kust in het bos! Eerst vonden de nieuwe kabouters het nog een beetje eng, maar ze werden goed geholpen door de andere kabouters en de welpen. Stoere kabouters hebben we! In het midden van het nachtspel vond niemand het meer eng.

Vrijdag uitgeslapen. De laatste dag alweer, nog maar één nachtje slapen…. Na de brunch de spullen opgeruimd, alles moest in de tas behalve wat nog nodig was voor slapen en voor de volgende dag. Daarna de laatste totemeisen afgemaakt, wat gefreubeld in de haren, en geoefend voor de bonte avond. ’s Avonds kwamen Witte Veer, Zilverslang en Winnietou ook nog langs met een mededeling. De stammen werden samengevoegd tot de grijsvoetstam! Dat moest gevierd worden natuurlijk, ook Witte Veer, Winnietou en Zilverslang hadden een act bedacht voor de bonte avond. Hierna moest er wel afscheid worden genomen van hen…

Zaterdagochtend weer op tijd opstaan om de laatste spullen in te pakken, schoon te maken en de spullen klaar te zetten voor het inladen van de vrachtwagen. Het was alweer tijd om Gorssel te verlaten! Alles inladen, en weer op weg naar Voorhout. In Voorhout snel alles uitgeladen in de stortbui, en afscheid genomen van elkaar.

Tot over een paar weken!

 

===>> De foto's <<===